Herfst aan de Costa Blanca

De vijgeboom gaapt naar de mist rond de Montgo berg. De laatste vijgen hangen er een beetje triestig bij. De boom verliest zijn eerste bladeren. De herfst heeft plots zijn intrede gedaan aan de Costa Blanca. Enkele dagen gelegen kloegen we nog dat het te warm was (35 +), nu wellicht een 15-tal graadjes frisser. Vensters eindelijk dicht na zo vele maanden. De kinderen naar school met zowaar een regenjasje.
De Montgo was vanmorgen omsluierd door dreigende donkere wolken. Een uurtje later begon het te regenen, een paar druppels, maar wel dikke druppels die je in twee plenzen nat maken.

We horen de zee druisen op de achtergrond. Storm op zee.
Af en toe roffelt de donder en flitst de hemel. Tosca is zoek. Ik roep haar, maar geen reaktie. Nee baasje, vandaag liever geen wandeling, de hemel valt op ons. Gevonden. Haar neusje steekt net uit vanonder het bed. Ai que perro que tenemos, que valiente.
Geduld meisje. Vrijdag opnieuw volle zon en 27°C voorspeld.