Herfst aan de Costa Blanca

De vijgeboom gaapt naar de mist rond de Montgo berg. De laatste vijgen hangen er een beetje triestig bij. De boom verliest zijn eerste bladeren. De herfst heeft plots zijn intrede gedaan aan de Costa Blanca. Enkele dagen gelegen kloegen we nog dat het te warm was (35 +), nu wellicht een 15-tal graadjes frisser. Vensters eindelijk dicht na zo vele maanden. De kinderen naar school met zowaar een regenjasje.
De Montgo was vanmorgen omsluierd door dreigende donkere wolken. Een uurtje later begon het te regenen, een paar druppels, maar wel dikke druppels die je in twee plenzen nat maken.

We horen de zee druisen op de achtergrond. Storm op zee.
Af en toe roffelt de donder en flitst de hemel. Tosca is zoek. Ik roep haar, maar geen reaktie. Nee baasje, vandaag liever geen wandeling, de hemel valt op ons. Gevonden. Haar neusje steekt net uit vanonder het bed. Ai que perro que tenemos, que valiente.
Geduld meisje. Vrijdag opnieuw volle zon en 27°C voorspeld.

Bungalow in Tropicana Park te koop

Zonet op onze website gepubliceerd: Te Koop Bungalow - Opportuniteit
De bungalow werd verschillende jaren met succes het hele door jaar verhuurd als vakantieverblijf. Helaas moet de eigenaar, een boezemvriend uit Valencia, met pijn in het hart de bungalow nu verkopen. Nee, geen zoveelste crisisverhaal, wel een persoonlijk drama , een bewogen jaar vol persoonlijke (matrimoniale) ups en downs. Arme kerel.

Voor de geïnteresseerden: 't is 't moment ! Een goede investering ? Jazeker. En met een paar kleine oplappingen eenvoudig te veranderen in een moderne bungalow in een ideale vakantieomgeving.

Klimaat Marina Alta

Het is een dankbaar onderwerp: het (mikro)klimaat in Denia en de Marina Alta in het algemeen. Nu we hier permanent wonen geraak ik me er van bewust hoe uitzonderlijk dit weer in Denia wel is.

Een woordje uitleg. De Marina Alta is het meest noordelijke deel van de Costa Blanca. Langs de kust gaat dit van Calpe, over Moraira, Javea en Denia, tot Els Poblets. Het binnenland gaat van Benissa, over Jalón, Castell de Castells, Alcalà tot Pego. Het is in feite het meeste oostelijke "punt" (letterlijk) van het Iberisch schiereiland, het deel dichtst gelegen bij de Balearen. Op een heldere dag, vooral in de winter, kun je trouwens vaak het eiland van Ibiza zien liggen van hieruit.

De bergketens rondom dit puntje van Spanje houden de koude binnenlandse luchtstromen tegen. En dat voelen we. Voeg hierbij de bufferende temperatuur van de warme Middellandse zee, en de grote dosis (sterke) zonnestralen, dan heb je het ideaal recept voor een héél mild klimaat. In de winter loop ik 's avonds gemakkelijk wel eens buiten in pyjama rond, zonder dat er ook maar één kouderilling op mijn lijf komt. Overdag is het niet uitzonderlijk dat we zelfs in hartje winter puffen in de zon. Op Kerst of Nieuwjaar zitten we 's middags vaak met de familie onder de schaduw van een boom paella te eten.

 Maar wat mij persoonlijk nog het meest aanspreekt is de hoeveelheid LICHT in de winter. Geen half-donkere trieste dagen meer. Nee, als de zon schijnt (gemiddeld 6 uur per dag in de winter), dan schijnt ze FEL. Winterdepressie? Que es eso?
Een ideaal klimaat om te overwinteren (en te overzomeren, en te overherfsten ...).

Scholen in Denia

In België maakt het niet echt veel uit welke school de kinderen lopen, het niveau blijft min of meer aanvaardbaar en vergelijkbaar. Vóór we naar Denia verhuisden was ik overtuigd dat we die lijn min of meer konden doortrekken in Spanje. Rosana bleef er echter op hameren dat ik me vergis: in Spanje varieert de kwaliteit van het onderwijs sterk van school tot school. Hier is de reputatie van de school een belangrijke indicator. Nu moet ik ze gelijk geven.

Het eerste grote verschil waar ik op stuitte was dat je niet zo maar vrij kunt kiezen naar welke school je de kinderen wil sturen. Iets wat in mijn thuisland (op de meeste plaatsen) bijna ondenkbaar is.
In Denia, net zoals de rest van Spanje, werkt het anders:
Ergens in april moet je je scho(o)l(en) naar voorkeur aanduiden, samen met een reeks kwalificatiecriteria. De criteria geven je een totaalsom van punten. Op basis van deze punten kom je dan op een "wachtlijst" van de school. Sta je bovenaan de lijst, EN VOORAL, heb je het geluk dat er het volgende schooljaar een plaatsje vrij komt in de klas, dan word je in mei gebeld door de school met het goede nieuws. Rinkelt de telefoon niet, dan worden de kinderen zelf een andere school aangeduid, meestal helemaal niet de school met de goede reputatie ...

Het puntensysteem is de officiële weg... Influencia , "invloed" is anderzijds nog steeds een belangrijke andere weg. Daarom dit advies: de juiste persoon aanspreken, regelmatig bezoeken , en blijven aandringen. Je hoeft daarom niet altijd op de deur van de schooldirekteur aan te kloppen. In een katholieke school, zoals in ons geval, zijn het veelal de zusters die het nog achter de schermen voor het zeggen hebben.
Zo hebben we zelf onze twee oudste kinderen kunnen binnenloodsen...

Is er uiteindelijk geen weg terug, en moet je de aangewezen (mindere) school aanvaarden, dan is er nog een laatste strohalm. Denk je sterk te staan in je schoenen (d.w.z. een goed puntenaantal, of een heel goede persoonlijke reden), ga dan aankloppen bij de provincieverantwoordelijke voor onderwijs, in ons geval in Alicante. Een goed gestoffeerde brief, eventueel met een persoonlijk bezoekje, kan ook wonderen doen.
De dag na ontvangst van onze aangetekende brief, 5 minuten nadat ze haar kantoor 's morgens binnenstapte, kreeg de schooldirectrice al een telefoontje uit Alicante. Onze jongste stond plots ook op de lijst van klasgenootjes.

Als laatste noodoplossing zijn er nog de (erg dure) privé-scholen. Geen wonder dat de beter begoede immigratie gezinnen hun kinderen uiteindelijk liever naar een Engelse school in Javea sturen. Maar ... opgepast ook onder de privéscholen verschillen de schoolreputaties vaak.

Nee, het schoolsysteem in Spanje ligt niet voor de hand. Ik ben nog steeds verbaasd te zien hoe weinig sommige leerkrachten in bepaalde scholen zich inzetten.
Zoals een Nederlander uit de buurt onlangs goed heeft opgemerkt: het probleem begint al bij het uitsturen van de nieuwe leerkrachten. Vaak worden deze in het begin van hun carrière verplicht les te geven ver weg van hun woonplaats. Hun enthousiasme is zo al veel minder. Ze weten dat, van zodra ze de kans krijgen, ze hun biezen zullen pakken. Ze loeren jaar na jaar op een overplaatsing naar een school van eigen streek.

Als bezorgde (buitenlandse) papa kan ik zeker nog een boek schrijven over het schoolthema in Denia en omstreken. Daarom dat ik waarschijnlijk wel nog een vervolg aan dit brij.

Mexicaanse paniek

De verhalen kloppen. Er is inderdaad een angstpsychose onder de Spanjaarden aan de gang over de Mexicaanse griep. Ik heb de Spaanse kranten, radio en TV de laatste dagen niet meegevolgd, maar ik had al snel door dat er hevig gediscussieerd werd over de zaak. Spanjaarden houden van roddels en overdrijvingen. Een paar uitspraken die ik de laatste dagen heb opgevangen :
- Amparo, op het strand van Las Rotas: "Cuando el gobierno dice que no hay que panicar, será porque algo serio estará pasando." Als de regering zegt dat men niet moet panikeren, dan zal het wel zijn dat er inderdaad iets ernstig aan de hand is !
- Julian gisteren op bezoek: "Espero que los colegios se abren la semana que viene ! Dicen que quieren vacunar los niños primero, antes que empiece el colegio." Ik hoop dat de scholen volgende week open gaan. Ze zeggen dat ze eerst alle kinderen willen vaccineren.
- "Somos siempre los últimos. Seguro que en otros paises ya han vaccinado la gente." Spanje is altijd het laatste land. Ik ben zeker dat andere landen al lang geleden begonnen zijn aan de vaccinatie.

Ach mensen, niet overdrijven. Tranquilo.

Que alegría - Een zegen

De eerste regen is een zegen. Na weken (maanden?) zon en hitte snakt men naar wat afkoeling en verfrissing. Het was gisteren het gespreksonderwerp van de dag: "mañana va llover !". En ja, de sluizen zijn geopend. Zalig, frissere ademlucht, weg stof, de dennen geuren, de planten hebben een festijn.

Geen paniek voor de vakantiebezoekers. Het mooie liedje duurt nooit lang in Denia. Morgen of overmorgen prikt de zon wel opnieuw. Ondertussen kan iedereen een dagje shoppen of bioscoop kijken. El Centro Comercial van Ondara zal overladen zijn. Rosana trekt al aan mijn mouw, de kredietkaart wordt opgepoetst ... Ik verlang plots opnieuw naar de zon (hm)

Een nieuw begin

Op vraag van verschillende hebben we opnieuw de pen in de inkt gedopt.

Regelmatig zullen we hier weetjes en ideetjes posten, dingen die ons aanspreken en gerelateerd zijn met Spanje, Costa Blanca, Denia en de urbanisaties in Tropicana Park.

We zullen wel zien hoe het uitdraait.